Bryce Canyon / Tropic - Torrey

Bryce Canyon

Vandaag beleven we een dagje met lekker weer. Lees: niet te heet met af en toe een wolkje.

We zijn inmiddels aanbeland in Torrey, aan de rand van Capitol Reef National Park. Als ik mijn verhaal begin te tikken en door het motelraam naar buiten kijk, zie ik prachtige rode rotspartijen. De jongens zijn direct na aankomst in het zwembad geplonsd. Respect voor de mannen, want de ritten zijn tamelijk lang als je 10 en 12 bent; dan kan de omgeving nog zo mooi zijn, maar soms heb je het gewoon even gehad. Bovendien begint onze ‘indrukkenmeter’ vol te lopen. Dat is ook niet zo gek na zo’n dag als vandaag en als je bedenkt wat we allemaal al gezien hebben.

We waren er weer op tijd bij vandaag. Om kwart over 7 ging de wekker. Eerst een fijn ontbijt in het restaurant van het motel. Voor het eerst ‘uitgeserveerd’, dus geen buffetje. De kwaliteit van de ontbijtjes wisselt. In San Francisco stelde het zo ongeveer niks voor. Daar konden we koffie, sap en een verpakt zoet broodje pakken. Maar vandaag mogen we vier dingen van het ontbijtmenu kiezen en dat is best veul. De jongens kiezen (uiteraard) voor de pancakes. Ruben vult dat aan met scrambled eggs en een sinaasappel en Wouter kiest daar toast en ook een sinaasappel bij. De serveerster valt, laten we het gewoon eerlijk zeggen, in de categorie gevaarlijk-obese. Na elke zin staat ze te hijgen alsof ze een berg beklommen heeft. Ik heb met haar te doen.

Om 9 uur vertrekken we naar Bryce Canyon, een kwartiertje rijden vanaf het motel. Bij de ingang van het park vinden we, hoera hoera, een Subway. Wat een geweldig adres om je broodjes voor de lunch in te slaan is dat toch!

Bryce is verrassend compact, maar die conclusie trek ik met de gigantische omvang van Yosemite in mijn achterhoofd. Het zonnetje schijnt nog lekker als we de auto bij Sunset point parkeren. We lopen linksaf en dat blijkt richting Sunrise Point te zijn. Achteraf helemaal prima, want de trail die we daar naar beneden lopen (ipv van de Navajo Trail) geeft ons voldoende fantastische uitzichten en fotomomenten. De jongens zijn ook onder de indruk. Voor zo’n trail draaien ze hun hand overigens niet om. Vooral als er weer geklommen moet worden, lopen ze ons er met gemak uit!



kijk mij nou

Na deze wandeling pakken we de auto en parkeren we bij Bryce Point. Ondertussen zien we in de verte donkere luchten naderen. Onze volgende stop is bij het Visitor Center (ja Els, we rijden weer terug). Daar hebben we net op tijd onze wandelschoenen verwisseld met slippers en zijn we binnen, want het gaat even heel hard regenen. Dat komt goed uit, want in het Visitor Center zien we een mooie film over de canyon.

En dan is het tijd om in de auto te stappen richting Torrey. We hebben nog een mijl of 120 voor de boeg, maar de rit gaat wel over een van de mooiste scenic byways van Amerika: Scenic Byways van de USA, highway 12  Zoals ik hierboven als schreef, raakt de indrukkenmeter zo langzamerhand vol. Gelukkig hebben we wel in de gaten dat deze weg ronduit geweldig is! Het is haast niet te doen om te omschrijven wat er allemaal voorbij komt, maar het is groots!

Tegen vieren komen we aan bij het motel: Best Western Capitol Reef Resort. Wederom een prima plek  Voor de jongens is het fijn dat we bijtijds arriveren, want het zwembad lonkt.
Dit is óók vakantie! Morgen rijden we naar Moab waar we drie nachten blijven. Even twee dagen geen kilometers vreten, heerlijk! Eens kijken of ik dan ook aan mijn boek toekom.

Verblijf in: Best Western Capitol Reef Resort, Torrey

Weer:wisselend bewolkt, ca. 25 graden

Diner: in het restaurant van het hotel: Ruben en ik delen een steak, Wouter en Piet een heel rack of ribs!