Lone Pine - Death Valley - Las Vegas



Via Death Valley rijden we naar Las Vegas (klik op het plaatje om route uit te vergroten).

Met een volle tank en vier verse 6 inch Subs rijden we om 9 uur richting Death Valley. Het wordt een lange hete rit. Bizar is een woord dat bij me opkomt. Maar ook fascinerend. Een andere ietwat onorthodoxe omschrijving die me onderweg te binnen schoot: it's a geologist's wet dream. In het visitor center bij Furnace Creek kunnen we e.e.a. leren over de geologische geschiedenis van dit unieke gebied. Jullie moeten het me maar niet kwalijk nemen dat ik de kennis even niet kan reproduceren nu. Daarom citeer ik mijn wijze broer: "Google is je vriend". En daarbij: ik heb vakantie hè ;-)


weg in Death Valley...

Wat ik natuurlijk wel kan melden is de temperatuur, want op die informatie zitten jullie natuurlijk wel te wachten. Death Valley is immers het heetste gebied op aarde. 10 juli jl. kon men een nieuw hitterecord melden van 134 graden Fahrenheit = 56 graden Celcius. Dat halen we bij lange na niet, maar 104 graden F, (39 gr C) bij het Visitor Center is ook niet fris. Bij Badwater (waar we 86 meter onder zeeniveau vertoeven) waait een stevige föhn van een graadje of 45. Jullie begrijpen: na het maken van wat foto's, stappen we snel weer de auto in.

Ruben bij Badwater

Leuk feitje: in Lone Pine ligt Mount Whitney, met 4.400 meter de hoogste berg in Amerika. Badwater, 160 km verderop, is het laagste punt van het westelijk halfrond. Kijk, dat weet ik op deze dinsdagavond (roseetje erbij) wel op te hoesten.

De jongens vinden al dat desolate niet al te boeiend, maar met wat leuke muziek maken we er toch een vrolijke rit van. Om even voor 3 uur arriveren wij bij het New York New York Hotel. Hoe groot kan het contrast met de ochtenduren zijn...
Piet parkeert onze Jeep geroutineerd voor het hotel, regelt een kruier voor de bagage en wij gaan de auto maar eens uitladen. Van de kruier ontvangen we een receipt, Piet rijdt naar de parkeergarage en ik sluit met de jongens aan achter een rij wachtende mensen voor de hotelbalies.
Bij de check-in ontvangen we een plattegrond van het hotel. Dat is wel nodig ook. Gelukkig zijn de jongens goed in speurtochten. Onze kamer bevindt zich op de 16e verdieping. We blijken het meest eenvoudige kamertype te hebben *kucht*. Maar we zijn er zeer content mee. Qua prijs kwaliteit is het onze beste deal van de reis.

En wat is onze eerste indruk van Vegas? Ik durf het bijna intimiderend te noemen. En 'on that bombshell' sluit ik af.
Later meer. We blijven hier nog twee dagen.... Dan gaan we definitieve conclusies trekken.